Depresja poporodowa i baby blues.

depresja-poporodowa

Ciąża i poród to ważne wydarzenia w życiu kobiety, które zmieniają ich wygląd, styl życia, stawiają na głowie całą rodzinę. Nic więc dziwnego, że okres ten jest napięty, a młoda mama narażona jest na szereg problemów związanych z psychiką. Co gorsze, nie każdy jest w stanie wczuć się w jej rolę, a one same wstydzą przyznać się do słabości. Nie każdy pogorszony nastrój jest oznaką tej samej dolegliwości. Spośród problemów psychicznych po porodzie, rozróżnia się smutek poporodowy (tzw. baby blues) i depresję poporodową.

Baby blues

Smutek poporodowy inaczej przygnębienie poporodowe lub baby blues – to zjawisko dotykające aż 50-80% kobiet po urodzeniu dziecka. Na baby blues szczególnie narażone są kobiety aktywne zawodowo, których przeraża zmiana trybu życia o 180 stopni. W swoich pierwszych symptomach przypomina depresję poporodową, stąd jest z nią często mylona. Baby blues to stan emocjonalny, utrzymujący się od kilku do kilkunastu dni po porodzie, charakteryzujący się drażliwością, lękiem i płaczliwością. Przyjmuje się, że największe nasilenie objawów następuje między trzecim a piątym dniem po porodzie. Przyczyną smutku poporodowego są wahania hormonalne. W ostatnim trymestrze ciąży organizm produkuje kortykotropinę, która produkowana jest pod wpływem stresu. Jego zadaniem jest przygotowanie przyszłej mamy do ogromnego stresu, który będzie ją czekał w trakcie porodu. Po porodzie, jego stężenie istotnie spada, co powoduje nagły spadek nastroju i samopoczucia. Wyróżnia się tu także rolę spadku stężenia progesteronu po porodzie.
Objawy baby blues nie zaburzają funkcjonowania kobiety, ale powodują dyskomfort w codziennych sytuacjach. Są to, na przykład:

  • nerwowość, drażliwość, poirytowanie
  • płaczliwość
  • zmęczenie, wyczerpanie, uczucie określane jako „odcięcie zasilania”
  • poczucie winy w sytuacjach, kiedy pierwsze chwile z dzieckiem różnią się od oczekiwań, nie sprawiają oczekiwanej radości; samokrytycyzm; myśli, że jest się złą matką
  • zmęczenie i wyczerpanie
  • bezsenność

Na szczęście, zazwyczaj przygnębienie mija samoistnie, zatem niekoniecznie musi być leczone farmakologicznie lub psychiatrycznie. Kluczową pomocą w takiej sytuacji okazuje się wsparcie najbliższych. W tym okresie warto odciążyć kobietę od wszelkich obowiązków domowych, zapewnić jej wygodę i dużo odpoczynku. Przede wszystkim najbliżsi powinni zrozumieć istotę baby blues, ponieważ świadomość takiej dolegliwości pozwoli z dystansem podejść po wahań nastroju i niezwyczajnych zachowań matki. Oczywiście, jeżeli jesteśmy zaniepokojeni swoim stanem, należy udać się do psychologa, psychoterpaeuty

Depresja poporodowa

Depresja poporodowa jest również zjawiskiem częstym – dotyka 13-30% kobiet. W przeciwieństwie do baby blues, depresja trwa dłużej i intensywniej. Długotrwałe przygnębienie nie powinno być ignorowane, gdyż może wpłynąć na rozwój dziecka i więź matka-dziecko. Od innych zaburzeń depresyjnych depresję poporodową charakteryzują obsesyjne myśl związane z dzieckiem. Objawy depresji poporodowej to zwykle:

  • obniżenie nastroju, przygnębienie
  • spadek zainteresowań i energii
  • zmniejszenie lub zwiększenie apetytu
  • senność lub bezsenność
  • nadmierny lęk o zdrowie i rozwój dziecka
  • osłabienie więzi z dzieckiem
  • słaba koncentracja i pamięć
  • myśli dotyczące skrzywdzenia dziecka – nadmierny strach, że matka zabije lub okaleczy dzieckoDepresja poporodowa trwa zwykle od kilku do kilkunastu miesięcy i pojawia się po około dwóch miesiącach po urodzeniu dziecka. Dotyka także młodych ojców. Leczenie depresji poporodowej polega przede wszystkim na zapewnieniu wsparcia ze strony bliskich. W cięższych przypadkach można zastosować leczenie farmakologiczne (leki przeciwdepresyjne) – ten sposób powinien być stosowany uważnie, pod okiem specjalisty, gdyż lek może przedostać się do mleka matki.

Warto pamiętać, ze nie każda słabość kobiety po porodzie oznacza baby blues lub depresję. To zupełnie normalne, że świat staje do góry nogami, kiedy pojawia się kolejny członek domostwa. Świadomość występowania tego typu zaburzeń daje nam możliwość zidentyfikowania problemu, a tym samym – zapewnienie maluchowi „startu „w odpowiednich warunkach.