Dystymia. Psychoedukacja Cz. I

dystymia

Dystymia jest jedną z form depresji, kiedyś nazywaną depresja nerwicową. Od klasycznej dużej depresji czy epizodu depresyjnego różni się:

  • Nasileniem objawów
  • Czasem trwania

Szacuje się, że około 2-5% społeczeństwa, żyje z dystymia nie zdając sobie z tego sprawy. W dystymii objawy są mniej nasilony niż w depresji i musza się utrzymywać przez minimum 2 lata. W tym czasie, mogą zdarzyć się okresy kiedy to osoba czuje się dobrze, ale nie trwają one dłużej niż kilka tygodni. W czasie tych dwóch lat osoba odczuwa smutek, zmęczenie, przygnębienie, niezadowolenie, które wywołują zaburzenia funkcjonowania czy cierpienie w ważnych dla człowieka obszarach. Te symptomy są zdecydowanie łagodniejsze niż w depresji, ale mają charakter przewlekły. Mimo tego taka osoba nie rezygnuje z chodzenia do pracy, różnego rodzaju wyjazdów czy spotkań. Podejmuje działania często odczuwając dyskomfort.

Kryteria diagnostyczne dystymii według DSM IV

A. Nastrój depresyjny utrzymujący się przez większa cześć dnia, przez ponad połowę dnia, jeśli trwa to co najmniej 2 lata. Uwaga: u dzieci i młodzieży może to być nastrój rozdrażnienia i musi się utrzymywać co najmniej przez rok.

B. Występowanie dwóch lub więcej spośród następujących objawów:

-Obniżone łaknienie lub nadmierny apetyt
-Bezsenność lub nadmierna senność
-Niski poziom energii lub zmęczenie
-Obniżona samoocena
-Trudności z koncentracja lub podejmowaniem decyzji
-Poczucie beznadziejności

Bardzo ważne jest leczenie dystymii. Często jest ono bagatelizowane, bo samopoczucie usprawiedliwiamy cechami charakteru, przemęczaniem czy introwertycznym podejście do życia. Z drugiej strony, nieleczona dystymia może prowadzić do „dużej depresji” (według badań ok. 10% cierpiących na dystymię zaczyna odczuwać objawy diagnozujące w kierunku „dużej depresji”), gdzie nieleczona może prowadzić do diametralnego pogorszenia naszego stanu psychicznego, a nawet do prób samobójczych czy samobójstwa.

Leczenie może odbywać się za pomocą psychoterapii (tu skuteczna jest terapia poznawcza), farmakoterapii czy połączeniu pierwszego z drugim.